ارزش فیزیولوژیکی و روانشناختی ورزش برای حیوانات خانگی

اگر غذای مصرفی روزانه حیوان خانگی بیشتر از مصرف آن باشد، مستعد اضافه وزن یا چاقی است. اضافه وزن می تواند باعث مشکلات سلامتی مختلفی مانند دیابت، بیماری های مفصلی و بیماری های قلبی شود. ورزش منظم می تواند به حیوانات خانگی کمک کند کالری اضافی مصرف کنند، وزن مناسبی داشته باشند و بروز چنین بیماری هایی را کاهش دهند. به عنوان مثال، برای برخی از نژادهایی که مستعد افزایش وزن هستند، مانند گربه های مو کوتاه بریتانیایی و بولداگ فرانسوی، ورزش منظم یک راه کلیدی برای کنترل وزن است.

• بهبود عملکرد قلبی ریوی: ورزش هوازی منظم می تواند ظرفیت قلبی ریوی حیوانات خانگی را بهبود بخشد، به قلب و ریه های آنها اجازه می دهد کارآمدتر کار کنند و استقامت کلی آنها را افزایش دهند.
• حفظ سلامت مفاصل و عضلات: ورزش مناسب می تواند مفاصل حیوانات خانگی را حرکت دهد، قدرت عضلانی را تقویت کند و مشکلاتی مانند التهاب مفاصل و آتروفی عضلانی را کاهش دهد. مخصوصاً برای سگ‌های- متوسط ​​و بزرگ و حیوانات خانگی مسن، ورزش معقول می‌تواند پیری مفاصل را به تاخیر بیندازد.
• تقویت هضم و متابولیسم: ورزش می تواند پریستالسیس دستگاه گوارش حیوانات خانگی را تقویت کند، کارایی هضم را بهبود بخشد و همچنین به متابولیسم بدن کمک کرده و گردش خون در بدن حیوان خانگی را روان تر می کند.

ورزش معقول می تواند گردش خون حیوانات خانگی را بهبود بخشد، به سلول های ایمنی در بدن کمک کند تا بهتر عمل کنند، مقاومت حیوانات خانگی را افزایش داده و احتمال ابتلا به بیماری های رایج حیوانات خانگی را کاهش دهد.

بسیاری از حیوانات خانگی مشکلاتی مانند خراب کردن اثاثیه، جویدن تصادفی چیزها و دفع مواد در هر جایی دارند. بخش زیادی از دلیل این است که انرژی آنها به اندازه کافی آزاد نشده است، به خصوص برای توله سگ ها و بچه گربه ها که ذاتاً پرانرژی هستند. مصرف انرژی اضافی از طریق ورزش می تواند این گونه رفتارهای مشکل ساز را کاهش دهد.

حیوانات خانگی همچنین ممکن است به دلیل تغییرات محیطی، دوره های طولانی تنها ماندن و غیره دچار اضطراب شوند. ورزش می تواند ترشح اندورفین را در بدن حیوانات خانگی افزایش دهد، ماده ای که می تواند باعث ایجاد احساس شادی در حیوانات خانگی شود، که می تواند به طور موثری اضطراب و تنش حیوانات خانگی را از بین ببرد و خلق و خوی آنها را تثبیت کند.

ورزش در فضای باز یا ورزش تعاملی با صاحب می تواند حیوانات خانگی را در معرض محیط ها و محرک های بیشتری قرار دهد، به حیوانات خانگی کمک کند تا با سناریوهای مختلف آشنا شوند، سازگاری آنها با محیط را بهبود بخشد و واکنش های استرس ناشی از محیط های ناآشنا را کاهش دهد.

بیشتر تمرینات حیوان خانگی نیاز به مشارکت صاحب دارد، مانند بازی فریزبی با حیوان خانگی یا راهنمایی حیوان خانگی برای ورزش در کنار تردمیل. این فرآیند می تواند اعتماد و وابستگی حیوان خانگی را به صاحب آن افزایش دهد و ارتباط عاطفی بین آنها را تقویت کند.